Misschien heb je het gemerkt en misschien ook niet.
Ja ik was even stil gevallen.
Niet bewust.
Het gebeurde gewoon.

Na een fijne zomervakantie stond er een workshop gepland.
3 aanmeldingen. Ik blij!
Vervolgens 2 afmeldingen en degene die overbleef heb ik toen zelf maar afgemeld.
‘Een workshop in je eentje is tenslotte ook niet alles’ was mijn invulling.

En daarmee was ook de energie weg. Foetsie.

Geen letter op papier, geen social media bericht, geen mails.

Maar ook geen getwijfel, gepieker, of uitstelgedrag, want er viel niks uit te stellen.

Ineens had ik alle ruimte.

En eerlijk is eerlijk, ik vond het wel even lekker zo.
Even herijken, alles opnieuw bekijken.
Klopt het nog wat ik doe?
En zo ja, voor wie?
Ook voor mezelf?
Of alleen voor de ander?
Hm, interessant….

Maar tegenover de buitenwereld voelde het wel een beetje ongemakkelijk.

Een gevoel van schaamte ook wel, want ja, niks doen ‘is niet goed’
(wie zegt dat?)
Daarbij, hoe langer je ‘niks doet’ hoe lastiger het wordt om weer tevoorschijn te komen.
En wat zeg je tegen iemand, als wordt gevraagd wat je zoal doet?
Dat vind ik trouwens sowieso een lastige vraag. Alsof je je moet verantwoorden ofzo. 
Daarbij: wie bepaalt wat goed is?

In die ‘stille tijd’ kwamen er bij mij zelf wel allerlei dingen tevoorschijn.

Mijn verlangen om meer creatief bezig te zijn bijvoorbeeld.

Zodoende ging ik kleine collages maken, tekenen en weer spelen met allerlei materialen.
Het ging niet om het resultaat, maar vooral om het doen.
Om te voelen, zoals het rustgevende effect van ritme bijvoorbeeld.

Voor mijn verjaardag kreeg ik een ukelele. Dat was nog eens een verrassing.
Dus ik ging op les. Van muziek ‘ga ik aan’.

Van gewoon een beetje spelen en oefenen word ik heel zen.
Wist je trouwens al dat het goed is voor je hoofd om nieuwe dingen te leren?
Of eens iets heel anders te doen dan je gewend bent?

Je kan namelijk niet nadenken en muziek maken tegelijk, dan gaat het geheid mis.
Dat heb ik wel ervaren in de tijd dat ik bij een Sambaband speelde.
En zo deed ik nog allerlei dingen.

En er kwam nog iets tevoorschijn. Een gemis.

Tijdens een lange wandeling popte er ineens in mijn hoofd op:
“Ik mis mensen” Samen zijn. Ontmoetingen. 
Misschien jij ook wel.
Wij mensen hebben nu eenmaal behoefte aan verbinding. Aan contact. 

Net als van muziek ga ik ‘aan’ met andere mensen.
De opleidingsjaren bij de Kleine Tiki vond ik altijd heerlijk.
Zo ontstond er al een klein plannetje.

Winter en het jaar van de slang
Tijdens een intervisiebijeenkomst met collega’s kwam het jaar van het vuurpaard ter sprake.
Het is iets uit de Chinese astrologie, wat  begint in februari 2026 en een echt jaar van actie is.
Nog interessanter werd het toen ik hoorde dat het jaar hiervoor het jaar van de slang was.
Op google las ik:
‘Dit is geen jaar voor impulsieve beslissingen, maar slangen zijn strategisch en geduldig.’
Slangen vervellen en laten los wat ze niet meer dient.

Wintertijd is een tijd van stilstand, ook in de natuur, rust, dus op die manier kon ik mijn stilstand al wel voor mezelf ‘goed praten’ maar met de kennis van het jaar van de slang begreep ik het nog beter. En ja dat vervellen, dat klopte ook.

Feedback van mijn trainers Peter en Hélene laatst:
Mooi hoe je naar de dingen kijkt, het  helemaal om kan draaien en er weer opnieuw naar kijkt en het weer helemaal anders is.
Dat heb je steeds gedaan, bijschaven en voort bouwen op wat er al was.'

Aha, net als bij de feniks dus.

Ik ben blij met dit compliment, zeker omdat het soms ook als falen kan voelen als je stilvalt.
Het lijkt of er niks meer gebeurt.
Dit is nou eenmaal hoe het bij mij werkt. Het gaat in golven.
Er gebeurt maar zelden echt niks. Juist in de stilte is er van alles in beweging.

En nu dan dat kleine plannetje

Datgene waar ik zelf zoveel aan heb gehad, zeker in deze spannende en onzekere wereld ,
wil ik jou ook graag bieden: 

Tijd en ruimte voor jou
Ruimte om anderen te ontmoeten
Ruimte om te ont-moeten
Op structurele basis.
In een kleine groep van max 6 personen.

Én als het zo is, dat jij de enige bent die zich heeft opgegeven, laat ik het dit keer wel door gaan.
Jij mag kiezen.